Bolova algebra kao osnovni jezik računara poznaje samo dve različite vrednosti: tačno i netačno. Neophodna veličina promenljivih za prikazivanje ovih podaka iznosi samo 1 bit. U ovom tekstu objasnićemo potrebu za bit promenljivima i kako je to rešeno u nekim C kompajlerima za mikrokontrolere.

Višestruka reprezentacija brojeva u različitim brojnim sistemima dovodi do potrebe da se na jednoznačan način da do znanja u kom brojnom sistemu je broj zapisan. Da li se konstanta zapisana kao 21 posmatra kao short long unsign ili kao double tip podataka u programu? Odgovor ćete pronaći u nastavku teksta.

Neki brojni sistemi imaju prednost nad drugim brojnim sistemima. Da bi smo bili u mogućnosti da koristimo prednosti svih brojnih sistema, mora postojati način da se izvrši konverzija predstave broja iz jednog brojnog sistema u drugi.

Predstava brojeva u binarnom brojnom sistemu je neuobičajena i nepraktička, a broj u decimalnom brojnom sistemu se ne može na jednostavan način konvertovati u binarni. Neophodno je pronaći neku predstavu brojeva između ova dva brojna sistema, koja će zadovoljiti sledeće uslove: konvertovanje u binarni sistem mora biti jednostavno kao i izvođenje aritmetičkih operacija. Reprezentacije brojevnih sistema koje zadovoljavaju ove uslove su oktalni i heksadecimalni brojni sistemi. Oba ova dva brojna sistema pripadaju grupi pozicionih brojnih sistema.

Binarni brojni sistem spada u kategoriju pozicionih brojnih sistema i koristi se za predstavljanje numeričkih vrednosti u elektronskim sistemima. Prvi ga je definisao u današnjem obliku i počeo primenjivati Lajbnic (Gottfried Wilhelm Leibniz 1646.-1716.) u 17. veku, mada postoje saznanja da je u drugačijem obliku bio poznat pre 4000 godina u konfučijanstvu. Danas je široko rasprostranjen zbog upotrebe u digitalnoj tehnici koja okružuje svakog modernog čoveka.

Moderni računarski sistemi ne predstavljaju numeričke vrednosti korišćenjem decimalnog brojnog sistema na koji je smo navikli u svakodnevnom životu. Da bi smo razumeli ograničenja računarske aritmetike moramo najpre razumeti na koje se načine brojevi mogu predstaviti i kako se to vrši u računaru.

Sama kovanica CAD predstavja skraćenicu izraza Computer-Aided Design, odnosno projektovanje pomoću kompjutera i njome se označava familija softvera koji se koriste za tehničko crtanje i projektovanje. Primenom simbola koji su specifični za određenu granu tehnike moguće je pomoću ovih alata nacrtati sve što jedan inžinjer može poželeti.

Osnovna klasifikacija otpornike deli u dve grupe: sa stalnom vrednošću i sa promenljivom vrednošću. Otpornici sa promenljivom vrednošću se koriste na mestima gde je često potrebno imati promenljivu regulaciju električnog kola, dok se otpornici sa stalnom vrednošću koriste na mestima gde je potrebno konstantno ograničenje protoka struje.

U električnom kolu može biti više otpornika koji se mogu povezati na više načina. Dva osnovna načina povezivanja otpornika su u rednu i/ili paralelnu vezu. Korišćenjem kombinacija redne i paralelne veze dobija se mešovita veza.

Otpornik je jednopristupna pasivna elektronska komponenta koja se koristi kao osnovni element električnih mreža i elektronskih uređaja. Osnovna karakteristika ove komponente je otpor koji stvara prolasku struje kroz sebe. Upotrebljava se kako bi se obezbedio određen otpor koji bi ograničio protok struje i kontrolisao napon u kolu.